خبط

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع اِمص) در بین فارسی زبانان مصدر خبط عربی در موارد زیر بکار میرود: آمیختگی عقل با جنون (از ناظم الاطباء||) اشتباه رفتن به راه غلط عدم بینایی در کاری (از ناظم الاطباء ||) لغزش بسر افتادگی : تا که پیش از خبط بگشاید رهی تا نیفتد زان فضیحت در چهیمولوی - خبط بودن؛ اشتباه بودن، ناهنجاربودن منحرف از راه راست بودن ناصحیح بودن چون: خبط بود که از این راه رفتم، یا آنکه گوییم خبط بود اقدام به این عمل کردن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر