خبط

«لغت نامه دهخدا»

[خَ بَ] (اِخ) نام موضعی است مر جُهَینَه را بر مسافت پنج روز راه از مدینه (از منتهی الارب) یاقوت این ناحیه را چنین وصف میکند نام محلی به سرزمین جُهَینَه و بقبله آن است بین این ناحیه و مدینه پنج روز راه است و محل آن در کنار دریا می باشد (از معجم البلدان یاقوت حموی) - سریه الخبط؛ نام جوقی از لشکریان است که حضرت رسول بسوی خبط که حیی از جهینه است فرستاده( 1) است ( 1) - در معجم الوسیط جیش الخبط بجای سریه الخبط آمده و وجه تسمیهء آن بدین جهت است که پیغمبر با قشونی بزمین جهینه رفت و در بین راه به آنان گرسنگی و بی آذوقگی دست داد و بر اثر آن گروه مزبور خبط خوردند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر