خبعه

«لغت نامه دهخدا»

[خُ بَ عَ] (ع ص) زنی که گاه پنهان شود و گاه ظاهر (از آنندراج) این معنی که صاحب آنندراج برای خبعه آورده همان معنیی لغتی « خبعه » آورده میشود، نه برای خبعه بصورت مجرد بنابر نقل اقرب الموارد « امراه خبعه طلعه » : است که برای عبارت معروف می باشد به ابدال عین به جای همزه و امراه خبعه و امراه خباه هر دو به یک معنی می باشند « خباه » یعنی خبعه مبدل « خباه » است در و بدین ترتیب خبعه بمعنای پنهان شونده است (|| اِ) قطعه ای از پنبه المزعه من القطن( 1) (از اقرب الموارد) ( 1) - صاحب اقرب الموارد میگوید در این مورد نیز ابدالی که مانند معنی اول است بعمل آمد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر