خبعجه

«لغت نامه دهخدا»

[خَ عَ جَ] (ع مص) رفتاری (راه رفتنی) که در آن گام نزدیک نهاده شود مانند رفتار (راه رفتن) مردم در گمان افتاده (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) راه رفتن و حرکت کردنی که پاها نزدیک و متقارب هم قرار گیرد مانند راه رفتن شخص بشک افتاده مشیه متقاربه کمشیه المریب (از متن اللغه) (تاج العروس) (اقرب الموارد) (لسان العرب) (البستان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر