ختن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ تَ] (اِخ) ابوعبدالله محمد بن احمدبن وزیربن حکم دمشقی ختن او ختن و صهربن ابی الحواری و از اهل دمشق بود او از ولیدبن مسلم و ضمره بن ربیعه و مروان بن محمد و محمد بن شاپور و عبدالعزیزبن ولیدبن سلیمان بن الی السائب روایت کرد ابن ابی حاتم گفت پدرم از او حدیث شنیده و نقل کرده است و او گفت وی ثقه است (از انساب سمعانی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر