خجسته پرگار

«لغت نامه دهخدا»

[خُ جَ تَ / تِ پَرْ] (اِ مرکب) پرگار خجسته و مبارک کنایه از دوران و حرکت دوری خوش و خجسته است : بود اول آن خجسته پرگار نام ملکی که نیستش یارنظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر