«لغت نامه دهخدا»
[خَ جِ کَ دَ] (مص مرکب)شرمسار کردن سرافکنده کردن شرمگین کردن شرم زده کردن خجلت زده کردن :پیش یکی از مشایخ گله کردم که فلان در حق من بفساد گواهی داد گفت بصلاحش خجل کند (گلستان سعدی).