خجل گردیدن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ جِ گَ دی دَ] (مص مرکب) شرمسار شدن خجل شدن شرمگین شدن شرم کردن سرافکنده شدن خجلت زده شدن : بسختی بنه، گفتش ای خواجه، دل کس از صبر کردن نگردد خجل سعدی (بوستان) مه روی بپوشاند خورشید خجل گردد گر پرتو ز وی افتد بر طارم افلاکتسعدی چو قاضی بفکرت نویسد بحل نگردد ز دستاربندان خجل سعدی (بوستان ||) کنایه از عهدهء امری بیرون نیامدن : هرچه گویم عشق را شرح و بیان چون بعشق آیم خجل گردم از آنمولوی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر