«لغت نامه دهخدا»
[خُ جَ ] (اِخ) صدرالدین محمد بن عبداللطیف بن ثابت خجندی بسال 542 ه ق اصفهان را تسلیم محمد و ملکشاه پسران محمودبن محمد ملکشاه سلجوقی نمود لهذا سلطان مسعودبن محمد بر او خشمناک گشت، ناچار او و برادرش جمال از اصفهان بیرون رفتند و بخدمت جمال الدین جواد وزیر موصل و کریم معروف پناه بردند (از تعلیقات قزوینی بر لباب الالباب عوفی ص 355 ) و رجوع به تاریخ السلجوقیه عمادالدین کاتب شود.