خداع

«لغت نامه دهخدا»

[خَدْ دا] (ع ص) سخت مکار حیله باز مشهور (از ناظم الاطباء) سخت فریبنده زراق( 1 ||) سال کم حاصل || مأیوس کنندهء « خداعه » مردم (ناظم الاطباء) ( 1) - در اقرب الموارد آمده: الکثیر الخداع الشدیده، مؤنث آن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر