خداعه

«لغت نامه دهخدا»

[خَدْ دا عَ] (ع ص) مؤنث خداع - سنون خداعه؛ سالها که در آن نمو و افزونی کمتر باشد (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر