«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (نف مرکب) خدادان خدای شناس عارف پیرو احکام خدا (یادداشت بخط مؤلف) : اگر خدای پرستی تو خلق را مپرست خدای دانی خلق خدای را مآزار ناصرخسرو.