«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع مص) بریدن و پاره پاره کردن( 1) (از منتهی الارب) از (تاج المصادر بیهقی ||) چنگال زدن( 2) (از تاج العروس) منه: - ( خذم الصقر؛ چنگال زد آن چرغ || بریده شدن منقطع گردیدن( 3 ||) مست گردیدن (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) ( 1 فعل ثلاثی مجرد آنان از باب ضرب است ( 2) - فعل ثلاثی مجرد آن از باب ضرب است ( 3) - فعل ثلاثی مجرد آن از باب سمع است.