خرایگ

«لغت نامه دهخدا»

[خَ یَ] (اِ) زمین نامزروع || دشت || جریب || یخ || بیخ و ریشه (از ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر