«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (اِ) چیزی باشد از پلاس که زاد و رخت سفر در آن نهاده بر ستور بار کنند( 1) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) خُرج (منتهی الارب) خورجین : چو خرجین معده پر از می کنم بسر راه کوه سرین طی کنم فوقی یزدی (از آنندراج) مرحوم دهخدا می گویند میشود مگر آنکه بگوییم صورت نصب و « خرجان » اصل آن در عربی خُرْجَین است یعنی دو خور (دو خرج) که در حالت رفعی جری برای آن علم شده است || میوهء خشکی که مانند خرجین دو کیسه دارد مانند میوهء کلم و ترب (از گیاه شناسی ثابتی ص 1) - این پلاس حاوی دو کیسه است که در دو طرف چارپا آویزان میشود ) (524.