«لغت نامه دهخدا»
[خِ قَ / قِ اَ تَ](مص مرکب) مرید کسی یا پیری بودن (آنندراج) : هر جا که سیه گلیم و شوریده سریست شاگرد من است خرقه از من دارد شیخ ابوالحسن خرقانی (از آنندراج).