«لغت نامه دهخدا»
آمده « خرقه افشاندن » [خِ قَ / قِ اَ دَ] (مص مرکب)( 1) خرقه انداختن رجوع به خرقه انداختن شود ( 1) - در آنندراج بیت زیر برای است : پیش مردم اقدسی از زهد می لافد ولی خرقه اش را گر بیفشانی شراب آید برون ولی صاحب آنندراج کلمهء بیفشانی را از می داند نه از افشاندن « فشردن ».