خرقه از دست پوشیدن

«لغت نامه دهخدا»

[خِ قَ / قِ اَ دَ تِ دَ] (مص مرکب) مرید کسی یا پیری شدن (از آنندراج) : مشرب من خرقه از دست صدف پوشیدن است تیغ بر سر می خورم گوهر بدامان می دهم صائب (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر