«لغت نامه دهخدا»
[خَ کَ دَ] (مص مرکب)بمسخره خرها گرفتن گرفتن خر به بیگاری یا برای اردو (یادداشت بخط مؤلف) : گفت خیر است بازگوی خبر گفت خرگیر می کند سلطان( 1)انوری || بمشکل افتادن به رنج افتادن چون خر در وحل گیر کردن (یادداشت بخط مؤلف) ( 1) - اصل این بیت از شعر زیر است : روبهی می دوید در غم جان روبهی دیگرش بدید چنان گفت خیر است بازگوی خبر گفت خرگیری می کند سلطان این شعر اصل همان جملهء سعدی است که آورده: روباهی را دیدند افتان و خیزان.