«لغت نامه دهخدا»
[خَ رَ / رِ] (اِ) پهلوی هم چیده شده (از برهان قاطع) : بار بزه بر تو از تو خره کرده ست(؟) ای شده چوگانْت پشت در بزه و بار ناصرخسرو گر تو خری ترا ز خری هیچ نقص نیست تا مر تراست سیم بخروار در خره کمال الدین اسماعیل بس که ببرّند سران سران شد خرهء سر ز سران سرانامیرخسرو گرد خانه کتابهای سره از خره همچو خشت کرده خرهجامی - خرهء آجر؛ آجرهایی که بردیف پهلوی هم چیده شده باشند (ناظم الاطباء) - خرهء خشت؛ خشتهایی که بردیف پهلوی هم چیده شده باشند (ناظم الاطباء) - خرهء سنگ؛ سنگهایی که بردیف پهلوی هم چیده شده باشند (از ناظم الاطباء ||) هجوم و ازدحام خلق که از جایی بدشواری گذرند || لای آب و شراب و روغن و امثال آن (از برهان قاطع) دُرد || گل و لای چسبندهء ته حوض و جوی (از برهان قاطع) گل سیاه و تر (صحاح الفرس) لَجَن (یادداشت بخط مؤلف) لای ثاط لوش حماء : چون گسست آب بر بماند خرهابوالعباس گر تو بخواب و خور ندهی عمر همچو خر بر جان خود وبال چو بر خر شود خره ناصرخسرو پل بود بر دو سوی آب سره چون گذشتی از آن چه پل چه خرهسنایی من سجده نکنم خلقی را که تو او را از گل خشک آفریده ای از خرهی سالخورده (ابوالفتوح ج 3 ص 240 ||) خو که از بهر نگارگر و گلیگر زنند تا بر آن ایستاده کار کنند خرک داربست بنایان و نقاشان (یادداشت بخط مؤلف) : من شدم بر خره بگردن خرد خر بختم شد و رسن را بردنظامی || ثفل هر تخمی باشد که روغن آنرا کشیده باشند اعم از کنجد و غیر کنجد و مردم فقیر آنرا با خرما بکوبند و بخورند آنچه از کنجد باشد خرهء کنجد گویند و بعربی کسب السمسم خوانند و آنچه از بیدانجیر بود خرهء بیدانجیر و بعربی کسب الخروع گویند خَرّه (از برهان قاطع) : لوزینه همان دم که بپیچید سر از ما ما در عوض او خرهء خرما بسرشتیم( 1) بسحاق اطعمه ( 1) - ن ل: ما در عوضش ارده و خرما بسرشتیم (دیوان چ معرفت شیراز ص 84 ) و در این صورت شاهد نیست.