«لغت نامه دهخدا»
[خَ پَرْ وَ] (نف مرکب) آنکه مردم پست و دون را پرورش می نماید و حمایت می کند (ناظم الاطباء) : نه خسرو شد آن کس که خس پرور است خسی دیگر و خسروی دیگر استنظامی.