خسته روان

«لغت نامه دهخدا»

[خَ تَ / تِ رَ] (ص مرکب)خسته جان خسته خاطر غمناک ملول مهموم : پرستنده بشنید و آمد دوان بر خاک شد تند و خسته روانفردوسی نگر تا که بینی به گرد جهان که او نیست از مرگ خسته روانفردوسی همی خون من جوید اندر نهان نخستین ز من گشته خسته روانفردوسی بدو گفت سیمرغ ای پهلوان مباش اندرین کار خسته روانفردوسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر