«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (حامص مرکب) حالت خشک جان بودن حالت عاشق نبودن بدون عاشقی : اگرم جفا نماید ز برای خشک جانی بوفای او که جانم هم از آن بدر نیاید خاقانی.