خشک جانی

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (حامص مرکب) حالت خشک جان بودن حالت عاشق نبودن بدون عاشقی : اگرم جفا نماید ز برای خشک جانی بوفای او که جانم هم از آن بدر نیاید خاقانی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر