اختر افکندن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ اَ کَ دَ] (مص مرکب)فال گرفتن. تفأل :
به ایرانیان گفت کامشب به می
یکی اختری افکنم نیک پی.فردوسی.
و رجوع به اختر... شود.