هشیاردلی

«لغت نامه دهخدا»

[هُشْ دِ] (حامص مرکب)هشیاری. هوشیاری. هوشمندی. بیداردلی :
ای به لشکرشکنی بیشتر از صد رستم
ای به هشیاردلی بیشتر از صد هوشنگ.
فرخی.