همت بستن

«لغت نامه دهخدا»

[ هِمْ مَ بَ تَ] (مص مرکب)ابراز بلندنظری :
کف نیاز به حق برگشای و همت بند
که دست فتنه ببندد خدای کارگشای.
سعدی.