اشداء

«لغت نامه دهخدا»

[اَ شِدْ دا] (ع ص، اِ) جِ شدید. شدیدان و شدت کنندگان. (غیاث) (آنندراج): اشداء علی الکفار رحماء بینهم. (قرآن 48/29).