اشک حسرت

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کِ حَ رَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اشک افسوس. اشک تحسر. اشک غم :
بهار غنچه تصویر صفحهء چمن است
شکفتگی گل سیراب اشک حسرت کیست.
اسیر (از آنندراج).
و رجوع به اشک افسوس شود.