اشک خنک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کِ خُ نُ / نَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) اشک دروغ. کنایه از اشک ساخته :
که ای خون گرمی بازار رحمت
مکن اشک خنک در کار رحمت.
زلالی (از آنندراج).
و رجوع به اشک دروغ شود.