اشگونه

«لغت نامه دهخدا»

[اُ نَ / نِ] (ص مرکب) بازگونه. واژگونه که در عربی معکوس و مقلوب گویند. (شعوری ج 1 ص 149). واژگونه. اصل باشگونه و کلمهء فوق مصحف باشد. آشگونه. (ناظم الاطباء).