اشنک

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ)(1) اشنک ختائی. شوهر مغالجین دایهء غازان خان بود. رجوع به تاریخ غازان ص3 و 4 شود.
(1) - ن ل: ایشک. اسک. اشنک.