اشنو

«لغت نامه دهخدا»

[اِ نَ / نُو / اُ نَ / نُو] (نف مرخم)مخفف اشنوا :
چون زبان از نیک و بد بربسته شد
هم ز اشنو هم ز گویا ایمنیم.عطار.
و رجوع به اشنوا و شنوا و اشنودن و شنودن و شنیدن شود.