اشنک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ شَ نَ] (اِ)(1) گونه ای از صنوبر که دار آن راست و محکم نیست و آنرا شالک دَل، حَشنک، دله راجی، اره قلمه، و هم صنوبر نامند. جنسی پست از تبریزی که گره دار باشد و راست برنیاید. و رجوع به گیاه شناسی حسین گل گلاب ص272 شود.
.(لاتینی)
(1) - Populus tremula