اشوزشت

«لغت نامه دهخدا»

[اَ زُ] (اوستایی، اِ مرکب) کلمهء اوستایی و یکی از نامهای بهمن مرغ (= کوف) است. در فرگرد هفدهم وندیداد فقرهء 9 از مرغ اشوزوشت(1) یاد شده و در تفسیر پهلوی اوستا به اشوک زوشت(2) گردانیده شده است. در بندهش فصل 19 فقرهء 19 نیز از این پرنده یاد گردیده است. اشوزوشت نام دینی جغد (= بوف) است، لفظاً یعنی دوست داشته شده. اشا (= راستی و پارسایی). (فرهنگ ایران باستان ص321).
(1) - asho-zushta.
(2) - ashok-zusht.