اطباء

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) جِ طِبْی و طُبْی، بمعنی سر پستان مادیان(1)، سباع و خر و اسب و ناقه و جز آن. (آنندراج). جِ طِبْی و طُبْی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (دهار).
.
(فرانسوی)
(1) - Tetine