«لغت نامه دهخدا»
[اِ فَ / فِ / فُ لِ مُ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) پوست هلیلهء کابلی و پوست هلیلهء زرد و آملهء مقشر از هر یکی ده درم و مقل سی درم را در آب حل کرده و عسل کف گرفته شصت درم بر سر آن کنند و بقوام آورند و داروها بدان بسرشند از جهت بواسیر سودمند و مفید و مجرب بود. (اختیارات بدیعی).