«لغت نامه دهخدا»
[اِ فَ / فِ / فُ لِ مُ لِ مُ لَیْ یِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) جهت بواسیر، پوست هلیلهء کابلی و هلیلهء سیاه و پوست هلیلهء زرد و آملهء مقشر و اسطوخودوس و افتیمون و بسفایج از هر یکی ده درم، تربد سفید محکوک هفت درم، مقل و فلوس و خیارچنبر از هر یکی سی درم، مقل و خیارشنبر در آب حل و صاف کنند و عسل کف گرفته سه وزن ادویه بر سر آن کنند و داروها را بروغن بادام چرب نموده بدان بسرشند و معجون سازند که بغایت نافع است. (اختیارات بدیعی).