اطواط

«لغت نامه دهخدا»

[اَطْ] (ع ص، اِ) جِ طوط. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء)(1). رجوع به طوط شود. || جِ طائط. (اقرب الموارد) (متن اللغه). رجوع به طائط شود.
(1) - در اقرب الموارد و متن اللغه جِ طائط است نه طوط.