«لغت نامه دهخدا»
[اَ ظَن ن] (ع ن تف) سزاوارتر کسی که دربارهء امری به وی گمان برند. گویند: نظرت الی اظنهم ان یفعل ذلک؛ ای الی اخلقهم ان اظن به ذلک. (از تاج العروس) (از ذیل اقرب الموارد).