اعتدال تیرماهی

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ لِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) همان اعتدال خریفی است : و دیگر را نقطهء اعتدال تیرماهی خوانند، و این آن است که چون آفتاب از وی بگذرد به نیمهء جنوبی افتد. (از التفهیم). و رجوع به اعتدال خریفی شود.