«لغت نامه دهخدا»
[اَ شِ] (ع اِ) جِ عشیر، بمعنی ده یک. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). جِ عشیر، بمعنی عُشر، ده یک: «تسعه اعشراء الرزق فی التجاره». (از اقرب الموارد).