«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) بند کردن شتران را نزدیک آب و فروخوابانیدن بعد ورد یا بازگردانیدن شتران بسوی خوابگاه بی آنکه آب خورده باشند و انتظار آن کردن و گذاشتن شتران در عطن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). فروخوابانیدن اشتر بر کنار آب. (تاج المصادر بیهقی). فروخوابانیدن اشتر بر کران آب. (المصادر زوزنی). حبس کردن شتران بر کنار آب و فروخوابانیدن آنها بعد ورد تا برگردند و باز آب بنوشند. || سیراب شدن شتران و فروخوابیدن آنها. (از اقرب الموارد). || خداوند شتران عاطنه گردیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).