اعف

«لغت نامه دهخدا»

[اَ عَف ف] (ع ن تف) عفیف تر. (یادداشت بخط مؤلف) :
فقدر لی من النساء احسنهن
خلقاً و خلقاً و اعفهن فرجا.
(مکارم الاخلاق طبری).