«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ اُغلوطَه، مسأله یا سخنی که بدان کسی را بغلط اندازند. (آنندراج). مطالب یا سخنهایی که بدانها کسی را در غلط اندازند. (فرهنگ نظام). جِ اغلوطه، سخن غلط یا کلام که بدان کسی را بغلط اندازند. (منتهی الارب). و منه: نهی رسول الله (ص) عن الاغلوطاط و یقال: حدثته حدیثاً لیس بالاغالیط. (منتهی الارب).