افسانه برتابیدن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ / نِ بَ دَ] (مص مرکب) تاب و توان داشتن افسانه را. قدرت بر افسانه داشتن :
خاموش حزین که برنتابد
افسانهء عشق بر زبانها.
حزین اصفهانی (از ارمغان آصفی).