افسانه بردن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ / نِ بُ دَ] (مص مرکب)گول خوردن. فریب خوردن :
بگرفت خواب دیدهء بخت و امید را
از بس ز وعده های تو افسانه برده ایم.
نظیری نیشابوری (از ارمغان آصفی).