افسربخش

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سَ بَ] (نف مرکب) بخشندهء افسر. تاج بخش:
قباد قلعه ستان قایماز افسربخش
که صاحب افسر ایران غلام او زیبد.
خاقانی.