افسر بهار

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سَ رِ بَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نوایی از موسیقی. لحنی از موسیقی. (یادداشت مؤلف) :
چون افسر بهار بود نای عندلیب
چون بند شهریار بود های طوطوی(1).
منوچهری.
(1) - ن ل: چون بند شهریار بود بانگ طوطوی (طیطوی).