«لغت نامه دهخدا»
[اَ سَ] (معرب، اِ) اپسنتین. نوعی از بوی مادران کوهی است درد چشم را سود دارد و گل آن به اقحوان و تلخی آن بصبر نزدیک است. (از برهان) (آنندراج). زریره. دارای سه قسم و هر سه را در طب مانند محرکات و ادویهء ضد کرم استعمال میکنند. نباتیست مابین شجر و گیاه شبیه ببابونهء گاوچشم. رجوع به تحفهء حکیم مؤمن و فهرست مخزن الادویه شود.