«لغت نامه دهخدا»
[اَ تَ] (مص مرکب) آه برخاستن. ندامت و حسرت خاستن : آن ساز نما که چون زنی کوس خیزد ز جهان هزار افسوس. فیضی اکبرآبادی (از ارمغان آصفی).